ในวันที่อัตราการเกิดของไทยลดลงต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ คำถามสำคัญที่สังคมควรตั้งไม่ใช่แค่ “ทำไมคนไม่อยากมีลูก” แต่ควรถามว่า “เราให้อะไรกับคนที่มีลูกบ้างหรือยัง” หลายครอบครัวไม่ได้ปฏิเสธการมีลูกเพราะไม่อยากมี แต่เพราะไม่สามารถเลี้ยงดูได้อย่างมั่นคงในระบบที่ไม่มีแรงสนับสนุน ตั้งแต่ค่าคลอด ค่าดูแลเด็กเล็ก ไปจนถึงค่าเทอม และการขาดระบบลางานเพื่อดูแลบุตรอย่างเพียงพอ

ในขณะที่หลายประเทศออกแบบ นโยบายส่งเสริมการเกิดแบบรอบด้าน เช่น

• เงินอุดหนุนเด็กเล็ก (cash transfer)
• สิทธิการลาคลอดและลางานเพื่อดูแลลูก (parental leave)
• ลดหย่อนภาษี หรือสนับสนุนค่าเลี้ยงดูเด็ก (tax deduction)
• การสนับสนุนศูนย์เด็กเล็กคุณภาพ (childcare)

ประเทศไทยกลับยังมีนโยบายลักษณะนี้น้อยและกระจัดกระจาย หลายครอบครัวจึงต้อง “เลี้ยงลูกลำพัง” ท่ามกลางค่าครองชีพสูงขึ้น แต่รายได้เท่าเดิม หรือไม่มีเลย ในบริบทนี้ ภาระในการมีลูกไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัวของครอบครัวอีกต่อไป แต่คือเรื่องของรัฐและสังคม หากเราอยากเห็นเด็กเกิดใหม่ในระบบที่ดีขึ้น การเริ่มต้นจาก “นโยบาย” ที่เข้าใจความเป็นจริงของพ่อแม่ยุคใหม่ คือคำตอบที่ต้องผลักดัน การเพิ่มอัตราการเกิดจะเกิดขึ้นได้จริง ก็ต่อเมื่อ “การเลี้ยงดู” ไม่เป็นเรื่องยากอีกต่อไป

ยังมีอีกหลายบทความทางสุขภาพที่น่าสนใจ ให้ทุกท่านได้อ่านกันใน “รายงานสุขภาพคนไทย เล่มปี 2568” สามารถอ่านฟรีได้แล้ววันนี้ ผ่านทางเว็บไซต์ได้ที่ www.thaihealthreport.com หรือติดต่อขอรับหนังสือผ่านทางอีเมลได้ที่ thaihealthipsr@gmail.com

ติดตามทุกความเคลื่อนไหว ของ “สุขภาพคนไทย” 

Facebook : สุขภาพคนไทย 

Instagram : @thaihealthreport 

Youtube : สุขภาพคนไทย

TikTok : @thaihealthreport (30 วิสุขภาพคนไทย)